NE KAVGAM BİTTİ NE SEVDAM!

İnsan bazen yorulur… Ama vazgeçmez. Kırılır… Ama inandığı değerlerden dönmez. Yalnız kalır… Ama yürüdüğü yoldan geri adım atmaz.

Çünkü bazı sevdalar vardır ki karşılık beklemez. Bazı kavgalar vardır ki kazanmak için değil, doğru bildiğini savunmak için verilir.

Barış Manço'nun o eşsiz dünyasından süzülen bir ses geliyor kulağımıza: Ne kavgam bitti ne sevdam!

Aslında bu söz, yalnızca bir insanın hayat hikâyesi değildir. Bir ömrün, bir mücadelenin, bir inancın ve vazgeçmeyen yüreklerin hikâyesidir.

Bizim kavgamız kimseyle şahsi bir hesaplaşma değil. Bizim kavgamız haksızlıkla, adaletsizlikle, liyakatsizlikle, emeğin karşılığını bulamadığı bir düzenle. Bizim sevdamız ise bu topraklara, bu millete, bu bayrağa ve gelecek nesillere bırakacağımız Türkiye'ye…

Bazen aynı sofrada oturduklarımızla ayrı düşeriz. Bazen en çok güvendiklerimizden yara alırız. Bazen doğruları söylediğimiz için yalnız bırakılırız. Fakat insanın kendisine sorması gereken bir soru vardır: Herkesin alkışladığı tarafta mı duracağız, yoksa doğru bildiğimiz yerde mi?

İşte mesele burada başlıyor.

Çünkü sevda, yalnızca güzel günlerde yanında olmak değildir. Zor zamanlarda da sahip çıkabilmektir. Memleket sevdası, yalnızca bayrak törenlerinde coşmak değil; vatandaşın derdiyle dertlenmek, haksızlık karşısında susmamak, devletin itibarını ve milletin hakkını birlikte savunabilmektir.

Bugün gençlerimizin hayalleri var. Annelerin evlatları için kaygıları, emeklilerin geçim mücadelesi, esnafın yarın endişesi var. Adalet bekleyen, liyakat isteyen, emeğinin karşılığını arayan milyonlar var.

Bütün bunları görmezden gelerek hangi büyük sevdayı anlatabiliriz?

Sevda, sadece güzel söz söylemek değildir. Sevda, sorumluluk almaktır. Mücadele ise yalnızca karşı çıkmak değil, daha iyisini kurabilmek için çaba göstermektir.

Yıllar geçer, insanlar değişir, şartlar değişir. Dün savunduğumuz bazı düşünceleri yeniden sorgularız. Ama bir şey değişmemelidir: Vicdanımız!

Benim için mesele tam da budur. Dün neye inanıyorsam bugün de onu sorgulamadan savunmak değil; dün de bugün de hakikatin yanında durabilmek.

Yanlış kimden gelirse gelsin yanlış demek. Doğru kimden gelirse gelsin hakkını teslim etmek.

İşte insanın gerçek sınavı budur.

Belki yorulacağız. Belki hayal kırıklıkları yaşayacağız. Belki yolumuzdan döndürmek isteyenler olacak. Ama bir milletin geleceğine dair umudumuzu kaybettiğimiz gün, asıl o zaman kaybederiz.

Çünkü bu ülkenin yarınları, vazgeçmeyen insanların omuzlarında yükselecek.

Ne kavgam bitti ne sevdam!

Kavgamız hak için, adalet için, vicdan için…

Sevdamız Türkiye için!

Ve bilinmelidir ki insanın ömrü biter, yolları değişir, dostluklar sınanır. Fakat uğruna mücadele ettiği değerler, kendisinden sonra da yaşamaya devam eder.

Benim kavgam bitmedi. Çünkü hâlâ sorulacak sorular, savunulacak haklar var. Benim sevdam bitmedi. Çünkü bu ülkeye, bu millete ve bu bayrağa dair hâlâ anlatacak bir hikâyemiz var.

Ne kavgam bitti…

Ne de Türkiye sevdam!