İKİNCİ YOLCULUK VE BİTMEYEN TÜRK HİKAYESİ

Sevgili gönüldaşlarım, kıymetli okurlarım, bu hafta siyaset, gündem yazmak arzusunda değilim. Sizleri birlikte düşünmeye davet ediyorum. Bu Hafta uzun süredir düşündüğüm hatta notalarına söz yazmayı planladığım iki adet Barış Manço parçası var 2024 İkinci Yolculuk ve 2025 Üçüncü Yolculuk buradan ilan ediyorum bana destek olabilecek bir değerimiz var ise bu konuda çalışmak isterim. Bu vesile ile Türk Müziğinin unutulmazı, unutulmayacak olanı SIR KATİBİ Barış MANÇO’ya rahmet olsun.

Bazı şarkılar vardır; sözleriyle konuşur.

Bazı şarkılar vardır; susarak anlatır.

Barış Manço'nun "İkinci Yolculuk" adlı eseri işte tam da bu ikinci gruptadır.

Ne bir nakaratı vardır ne de ezberlenecek mısraları. Ancak dinleyen her insanın gönlünde farklı bir hikâye bırakır. Çünkü bazen en güçlü söz, söylenmeyen sözdür.

Barış Manço, yıllar önce geleceğe dair hayaller kurarken "2023" diyordu. O günlerde bu tarih ulaşılması güç bir ufuk çizgisiydi. Bugün ise o tarihin de ötesine geçmiş bulunuyoruz. Ancak dikkat çekici olan şey, yılların geçmesi değil; insanlığın hâlâ aynı soruların peşinde koşuyor olmasıdır.

Daha adil bir dünya kurabildik mi?

İnsanlığı daha mutlu hale getirebildik mi?

Teknoloji ilerlerken vicdanımızı da geliştirebildik mi?

İşte "İkinci Yolculuk" bana bu soruları hatırlatıyor.

Bu eser sanki bir trenin raylar üzerindeki sesi gibi ilerliyor. Kimi zaman umutla, kimi zaman hüzünle...

Tıpkı Türk milletinin son yüz yıldaki yürüyüşü gibi.

Savaşlar gördük.

Darbeler gördük.

Ekonomik krizler gördük.

Depremler, felaketler, acılar yaşadık.

Ama her defasında yeniden ayağa kalktık.

Çünkü bu milletin mayasında vazgeçmek yoktur.

Barış Manço'nun müziğinde hissettiğim şey de tam budur. Birinci yolculuk geçmişin muhasebesiyse, ikinci yolculuk geleceğin arayışıdır.  Bugün gençler gelecek kaygısı taşıyor. Emekliler geçim derdi düşünüyor.

Esnaf ayakta kalmaya çalışıyor. Çiftçi toprağına küsmemek için direniyor.

Fakat bütün bunlara rağmen Türkiye yoluna devam ediyor.

Tıpkı o eserin durmaksızın ilerleyen melodisi gibi...

Belki de Barış Manço bize yıllar öncesinden şunu söylüyordu:

"Yol bitmedi."

Çünkü milletlerin hayatında da insanlar gibi yolculuklar vardır. Önemli olan ne kadar uzağa gittiğiniz değil, hangi değerleri yanınıza aldığınızdır. Barış Manço aramızdan ayrılalı yıllar oldu. Fakat onun eserleri hâlâ bize aynı soruyu soruyor:

"İkinci yolculuğa hazır mıyız?"

Eğer birlik duygumuzu, adalet arayışımızı, çalışkanlığımızı ve vatan sevgimizi koruyabilirsek; evet, hazırız.

Çünkü yolculuk devam ediyor.

Ve Türk milletinin hikâyesinde henüz son durak görünmüyor.